മദനപൊയിക 6 [Kannettan]

ഇട്ട്‌തന്നാ മതിയോ!!?" ഞാൻ ഒരു പ്രാചീന ഭാഷയിൽ ചോതിച്ചു.

എൻ്റെ ശ്ബ്ദം കേട്ട് ഞെട്ടി തരിച്ച് ഓമനേച്ചി തിരിഞ്ഞ് നോക്കി, എന്നെ കണ്ടതും ജീവൻ തിരിച്ച് കിട്ടിയ്പോലെയൊരു ദീർഗശ്വാസം വിട്ട്,

"എടാ..ചെക്കാ.. എൻ്റെ ഉള്ള ജീവനങ്ങ് പോയി" ഓമനേച്ചി കയ്യിൽ കിട്ടിയ ഒരു ചെറിയ കല്ലെടുതെന്നെ എറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല ആരായാലും പേടിച്ച് പോകും.!

"എൻ്റെ പെണ്ണിൻ്റെ ജീവനങ്ങനെയങ്ങ് പോകാൻ ഞാനുള്ളപ്പോ സമ്മതിക്കുമോ!!!" അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ മെല്ലെ പടവുകളിറങ്ങി ഓമനേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

"ഓരോന്നൊപ്പിച്ചിട്ട് ഇമ്മാതിരി പഞ്ചാരവാക്ക് പറഞ്ഞോണം!" അതും പറഞ്ഞ് ഓമനേച്ചി തിരിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാൻ നേരെ ചെന്ന് ഓമനേച്ചിയുടെ പുറകിലെത്തെ പടവിൽ ചേച്ചിയോട് ചേർന്നിരുന്നു.

"പിണങ്ങല്ലെ പൊന്നെ...ഞാനൊരു തമാശയ്ക്ക് ചെയ്തതല്ല!" അതിന് ഒമാനേച്ചിയൊന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു, അപ്പൊൾ ഞാൻ പയ്യെ ഓമനേച്ചിയുടെ മുടിയെടുത്ത് സൈഡിലേക്കിട്ടു.

എന്നിട്ട് പയ്യെ ഞാനെൻ്റെ മുഖം ഓമനേച്ചിയുടെ കഴുത്തിനും ചെവിക്കും അടുപ്പിച്ച്,

"എത്ര ദിവസായി ഞാനെൻ്റെ പെണ്ണിനെ കണ്ടിട്ട്" ഓമനേച്ചിയുടെ മുടിയിഴകൾ മണത്തുകൊണ്ട് ചെവിയിലും കഴുത്തിലും എൻ്റെ മുഗമുരസിക്കൊണ്ട് ചോതിച്ചു.

"രണ്ട് ദിവസം മുന്നയല്ലേ നീ എന്നെ കാണാൻ വന്നത്" ഓമനേച്ചി പിടി തരാതെ പറഞ്ഞു.

"എൻ്റെ ഓമനക്കുട്ടി അങ്ങനെ ചുമ്മാ കണ്ടാ മാത്രം മതിയോ!!!??" ഞാൻ കാമതോടെ വീണ്ടും മുഹമുരസിക്കൊണ്ട് ചോതിച്ചു.

ഓമനേച്ചി മുഖമൊന്നു സൈഡിലേക്ക് തിരിച്ച് കൊണ്ട്,
"അല്ല.. എന്താ മോൻ്റെ ഉദ്ദേശം?" ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ചോതിച്ചു.

"പല ഉദ്ദേശങ്ങളും ഉണ്ട്, എന്തേ!!!?" ഞാനദികാരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"മോനൂസെ... ഇത് തുറസ്സായ സ്ഥലാ! അതോർമ്മവേണം!" ഓമനേച്ചിഎനിക്ക് താക്കീത് നൽകി.

"ഈ വലിയ ചുറ്റുമതിലും പിന്നെ താഴ്ന്ന് കിടക്കുന്ന ഈ ചായിപ്പും ബേദിച്ച് ആരുടെ കണ്ണും ഇങ്ങോട്ടെത്തില്ല.!" ഞാൻ പരിപൂർണ്ണ ധൈര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"എന്നാലും എനിക്കൊരു ടെൻഷൻ"
ഞാൻ ഓമനേച്ചിയുടെ രണ്ട് കവിളിലും പിടിച്ച് തല പുറകിലേക്ക് എൻ്റെ മടിയിൽ വെച്ച് മുഖാമുഖം നോക്കിക്കൊണ്ട്,

"ഞാനുള്ളപ്പോൾ എന്തിനാ എൻ്റെപ്പെണ്ണ് പേടിക്കണേ!!" ഞാൻ മുഗമടുപ്പിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ ചോതിച്ചു.

"എന്നാലും..." ഓമനേച്ചിയെൻ്റെ മടയിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ചോതിച്ചു.

"ഒരെന്നാലുമില്ല.." അതും പറഞ്ഞ്, ഞാൻ ഓമനേച്ചിയുടെ നെറ്റിയിലുമ്മ വെച്ചു.

" വിച്ചു.. " ഓമനേച്ചി വശ്യതയോടെ വിളിച്ചു.

"ഹും...." ഞാനെൻ്റെ മുഖം ഓമനേച്ചിയുടെ നെറ്റിയിൽ ചേർത്ത് വെച്ച് കൊണ്ട് മൂളി.

" ഒരാഴ്ച എന്നെ കാണാതായപ്പോൾ സങ്കടമായോ?" ഓമനേച്ചി പ്രതീക്ഷയോടെ ചോതിച്ചു.

"പിന്നല്ലാതെ..! സാധാരണ ഞാനുണരുന്നത് ഇന്നെൻ്റെ ഓമനക്കുട്ടിയെ കാണാമല്ലോ എന്നോർത്തിട്ട. പെട്ടന്നത് ഇല്ലാതയപ്പൊ വല്ലാത്തൊരു നിരാശയും മൂഗതയുമായിരുന്നു. എങ്ങനെയാണ് ഇത്രേം ദിവസം കഴിച്ചുകൂട്ടിയതെന്ന് എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ!"

അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ മുഖമുയർത്തി ഓമനേച്ചിയുടെ ചുണ്ടിലൊന്ന് മുത്തി.
അതൊക്കെ കെട്ടപ്പോഴെക്കും ഓമനേച്ചിയുടെ മുഗമൊന്ന് പ്രസ്സന്നതയോടെ വിടർന്നു.

"ശരിക്കും..എന്നെ അത്രയ്ക്ക് മിസ്സ് ചെയ്തു!?" എൻ്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി വീണ്ടും