മദനപൊയിക 7 [Kannettan]
ഓമനേച്ചി തലയാട്ടി അവർ പോകുന്നതും നോക്കി നിന്നു.
ഞാനാണെങ്കിൽ ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്നും കയ്യും മുഖമൊക്കെ കഴുകുകയായിരുന്നു, അമ്മ വരാൻ വൈകും എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി.
ഞാൻ ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി നേരെ പോയി കോലായിലേക്കുള്ള വാതിലിൻ്റെ കുറ്റിയിട്ട് പയ്യെ നടന്ന് അടുക്കളയുടെ വാതിലിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു,
ഓമനേച്ചിയെ അടുക്കളയിൽ കാണാനില്ല, ഞാൻ പുറത്തേക്കുള്ള വാതിലിൻ്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ആള് കറിവേപ്പില പറിക്കുകയാണ്.
അതും നോക്കി ഞാനങ്ങനെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു, പുറകിലെ മുറ്റത്ത് ഓമനേച്ചിയെ കണ്ടതും ആലയിൽനിന്നും പശുക്കൾ കരഞ്ഞ് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി..!!
"ഇപോഴല്ലേ.. കാടിവെള്ളവും പിണ്ണാക്കും തന്നത്!! ഇനീയിച്ചിരി കഴിഞ്ഞ് പുല്ലിട്ട്തരാം."
അത് കേട്ടതും എനിക്ക് ചിരിവന്നു, കറിവേപ്പില പറിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഓമനേച്ചി പുറകിലെ മുറ്റത്തൂടെ അടുക്കളവാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ പൊടുന്നനെ ഞാനെൻ്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ഓമനേച്ചിയെ ബ്ലോക്ക് ആക്കി നിർത്തി, ഒന്ന് ഞെട്ടിയ ചേച്ചി,
"എടാ..ചെക്കാ.. നീയെൻ്റെ ഉള്ള ജീവൻ കളയോ!!??" ഓമനേച്ചിയെൻ്റെ നെഞ്ചത്ത് കുത്തിക്കൊണ്ട് ചോതിച്ചു.
"ഈ മൊതലിൻ്റെ ജീവൻ കളയാനല്ല, വളർത്താനാണ് ഉദ്ദേശം!!" ഞാനെൻ്റെ കൈകൾക്കിടയിൽ ഓമനേച്ചിയെ ഒന്നുകൂടി കുടുക്കി നിർത്തി.
"ഞാനിത്രയൊന്നും വളർന്നത് പോരെ നിനക്ക്!?" ഓമനേച്ചി എനിക്ക് മുഖാമുഖമായി നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"നന്നായൊന്നു മൂത്ത് വരുന്നതേയുള്ളൂ, എന്നിട്ടൊന്ന് പഴുപ്പിച്ചെടുക്കണം!!" ഒരു കാമത്തോടെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഓമനേച്ചിയെ എന്നിലേക്കടുപ്പിച്ചു.
" വഷളത്തരത്തിന് പണ്ടേ ഒരുകുറവുമില്ലല്ലോ!അല്ലാ, മാഷിനിന്ന് ടൗണിൽ വായ്നോക്കാനൊന്നും പോവണ്ടേ?" ഓമനേച്ചി എന്നോട് ചേർന്ന് നിന്ന് കളിയായി ചോതിച്ചു.
" എന്നെ യെൻ്റെ പെണ്ണിവിടെ വശീകരിച്ച് പിടിച്ച് നിർത്തിയിരിക്കുവല്ലേ.. ആ വലയം ഭേദിച്ച് വയിനോക്കാൻ പോകാൻപറ്റുമോയെന്ന് തോന്നുന്നില്ല!!"
"ഉവ്വാ... എന്നെകൊണ്ടൊന്നും പറയ്പിക്കരുത്" അതും പറഞ്ഞ് എൻ്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി ഓമനേച്ചി അടുക്കളയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച്, എന്നിട്ട് പാചകം വീണ്ടും തുടർന്നു.
ഞാനവിടെ നിന്ന് കുറച്ച് സമയം എൻ്റെ പിണ്ണിൻ്റെ സൗന്ദര്യം നോക്കി ആസ്വദിച്ച ശേഷം നടന്ന് ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് പോയി സൈഡിലായി നിന്നു,
"മാഡം നല്ല തിരക്കിലാണല്ലോ!!" എൻ്റെ ചോദ്യം കേട്ട്,
"നിന്നോട് കിന്നാരം പറഞ്ഞ് നിന്നാലെ എൻ്റെ ഒരു പണിയും തീരില്ല.. അതുകൊണ്ടെൻ്റെ മോൻ പോയി കുറച്ച് സമയം ടിവി കണ്ടെ..!" ഓമനേച്ചി എന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ഞാനാരാ മോൻ.. ഞാൻ വിടുവോ..!!!
ഞാൻ പയ്യെ അവിടെ നിന്നും മാറി വീണ്ടും ഓമനേച്ചിയുടെ പുറകിൽ പോയി നിന്നു.
എൻ്റെ സാമീപ്യം മനസ്സിലാക്കിയ ഓമനേച്ചി മാവ് കുഴയ്ക്കുന്നത്തിൻ്റെ സ്പീടൊന്ന് സ്ലോ ആക്കി..
ഞാൻ ചേർന്ന് നിന്ന്, പയ്യെ എൻ്റെ കൈകൾ ചേച്ചിയുടെ കൈകളിൽ വെച്ച് ചുമലിൽ ചെറുതായൊന്ന് ഉമ്മ വെച്ചു.
ഓമനേച്ചിയിലൊരു കോരിത്തരിപ്പ് എനിക്കനുഭവപ്പെട്ടു.
"വിച്ചു.. വേണ്ടാട്ടോ...!!! അമ്മയിപ്പോ വരും!" ഓമനേച്ചി പേടിയോടെ പറഞ്ഞു.
ഞാനെൻ്റെ കൈകൾ ചേച്ചിയുടെ കൈകളിലുരസിക്കൊണ്ട് താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി
💬 Comments
View all comments