മഴയത്തു വന്ന മോഹം 8 [Vashalan]

ആള് കൊള്ളാമല്ലോ! നിനക്ക് ഇങ്ങനെ കഥകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ പിന്നെ ഒരു കഥാകാരി ആയിക്കൂടെ?"

​അജയ്യും ഞാനും ചേർന്ന് അവളെ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. വിസ്മയയും ആ ചിരിയിൽ പങ്കുചേർന്നു.

​വിസ്മയ: "എങ്കിലും... ഒരു കാര്യം സത്യമാണ്. ആ മഴ പെയ്ത രാത്രിയിൽ അവൻ എന്റെ അടുത്തുവന്നു

കിടന്നതും എന്റെ മേലൊക്കെ തൊട്ടു തലോടിയതും ഉള്ളതാണ്. ഈ ഡ്രസ്സൊക്കെ അവൻ എനിക്ക് എടുത്തു തന്നതാ. പക്ഷേ ബാക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ കൂടി ചേർത്തതാ. വേറെ ഒന്നും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലട്ടോ."

​ഞാൻ: "കൊള്ളാം... നീ അപ്പൊ അതൊക്കെ ആസ്വദിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേ! എന്തായാലും നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ കൊള്ളാം. നീ പതുക്കെ അവനെ ഒന്ന് വളച്ചെടുക്ക്. അപ്പൊ നിനക്ക് വീട്ടിലും പണിയാൻ ആളായി, പുറത്തും ആളായി. ഏതായാലും നിന്റെ പൂറിന് സുഖം ഉറപ്പാ!"

​ഇതു കേട്ട് അവൾ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. "പോടാ മൈരെ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ എഴുന്നേറ്റു.

​വിസ്മയ: "എന്നാ ശരി, ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ. വീട്ടിൽ അന്വേഷിക്കും. ഇപ്പോൾ തന്നെ

ലേറ്റ് ആയി. 6 മണിക്ക് മുന്നേ എത്താം എന്ന് പറഞ്ഞാ ഇറങ്ങിയത്."

​അവൾ പതുക്കെ ഡ്രസ്സ് മാറി റെഡിയായി. അജയ്യോടും എന്നോടും യാത്ര പറഞ്ഞു.

​ഞാൻ: "എടി... ഞാൻ കൊണ്ടുപോയി വിടണോ?"

​വിസ്മയ: "വേണ്ടടാ... ഞാൻ ഓട്ടോ വിളിച്ചു പൊയ്ക്കോളാം. നിങ്ങൾ ഇരുന്നോ."

​അവൾ കതക് തുറന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി. ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു സമയം നോക്കി. 4 മണിയാകുന്നേയുള്ളൂ. ശരീരമാകെ ഒരു തളർച്ചയും എന്നാൽ വല്ലാത്തൊരു സംതൃപ്തിയും തോന്നി.

​ഞാൻ: "എന്നാ ശരി അജയ്യേ, ഞാനും ഇറങ്ങുകയാ. അടുത്ത തവണ കാണുമ്പോൾ ഇവൾ പുതിയ വല്ല കഥയും കൊണ്ടു വരും നമുക്ക് നോക്കാം."

​ഞങ്ങൾ കൈകൊടുത്ത് പിരിഞ്ഞു. ആ

വൈകുന്നേരത്തെ വെയിലിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ വിസ്മയയുടെ ആ വശ്യമായ ചിരിയും അവൾ പറഞ്ഞ ആ കള്ളക്കഥകളും എന്റെ മനസ്സിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.