രമിതയുടെ രതികേളികൾ 3 [സിമോണ]

സിമോണയെയും രമിതയെയും ഒരിക്കലും താരതമ്യപ്പെടുത്താൻ പറ്റില്ല. രണ്ടും രണ്ടു രീതിയിൽ ജീവിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളാണ്... സിമോണ ഫസ്റ്റ് പേഴ്‌സണിലെ കഥ ആയിരുന്നു... ഇവിടെ രമിത എനിക്ക് തികച്ചും അപരിചിതയായ സ്ത്രീയാണ്.. എനിക്ക് പരിചയം റാമിനെ മാത്രം.. ഇവിടെ റാമിന്റെ ഭാഗത്തിനാണ് ഞാനെന്ന വ്യക്തി പ്രാധാന്യം കൊടുത്തത്.. രമിത... ചൂണ്ടയിൽ കൊരുത്ത ഇര മാത്രം... സിമോണയെന്ന കഥാപാത്രത്തെ ഇനിയൊരിക്കലും ഇത്തരം കഥയിൽ കൊണ്ടുവരരുതെന്ന് ജോ തന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നു അന്ന്.. ഇനി ഒരിക്കലും ആ കഥാപാത്രത്തെ വെച്ച് കഥ എഴുതാനുള്ള അവസ്ഥയും എനിക്കില്ല... അത് അല്പം ഓവർ എഫർട്ട് തരുന്നതാണ്... മറഞ്ഞുപോയതെല്ലാം കാലത്തിന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്... ഇനി അതുമായി എനിക്കൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് തീർച്ചപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്... സോ... ഇനി സിമോണ എന്ന കഥാപാത്രം വരില്ല.. ജോ.... വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി.. അതാ ഇത്രയ്ക്ക് എഴുതിയത്.. സിമോണയെ അത്രകണ്ട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിന്... ജോ പലയിടങ്ങളിൽ അത് പറഞ്ഞത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു... ആ എഴുത്ത്,,, അതിനടുത്ത എഫർട്ടിന്റെ പൂർണത ലഭിച്ചത് ജോ പറഞ്ഞപ്പോൾ മാത്രമാണ്.. പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ്... താങ്ക്സ് എ ലോട്ട് ജോ... ഒരുപാട് നന്ദി... സ്നേഹപൂർവ്വം സിമോണ.

താഴത്തെ കമന്റിൽ നിന്ന് വായിച്ചെടുത്തോ ട്ടാ..

പ്രിയ കുന്നാ.... (തല്ക്കാലം കമന്റ് ബോക്സിൽ അങ്ങനെ വിളിക്കാം.. അല്ലെങ്കെ ഇത് കഥ ആണെന്ന് ഞാൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചുപോവും) നിനക്കൊരു നല്ല പേരിട്ടൂടെ ഡാ പോത്തേ.... ഇക്കണക്കിന് കുറെ കഴിയുമ്പോ കയ്യെന്നും കാലെന്നും ഒക്കെ പേര് വരൂലോ.. ഇതൊരു "റിയൽ" "ഫാന്റസി" "കഥ" ആണ്... ഫാന്റസികളാണ് അമിതമാകുമ്പോ പലപ്പോഴും റിയലിലേക്ക് കടക്കുന്നത്.. അരമനരഹസ്യങ്ങളായി കൊണ്ട് നടക്കുന്ന അത്തരം റിയലുകൾ ഏതേലും ഉഡായിപ്പുകൾ അറിയാനിടയാകുമ്പോ ആണ് അതൊക്കെ അങ്ങാടിപ്പാട്ടാവുന്നത്.. ഇതിപ്പം അങ്ങാടിപ്പാട്ടായില്ലേ... സസ്നേഹം സിമോണ.

നമ്മക്ക് ശരിയാക്കാം ട്ടാ.... താഴെ എഴുതീട്ടുണ്ട്..

ഹായ് ജെയിംസ്... ലവ് യു ടൂ... താങ്ക്സ് എ ലോട്ട്... കഥ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിനും, അത് അഭിനന്ദനമായി പറഞ്ഞതിനും... വേണെങ്കി ജെയിംസ് നു കഥ വായിച്ചാൽ അതങ്ങു ക്ളോസ് ചെയ്‌യായിരുന്നു.... അധികം പേരും അങ്ങനെ തന്നെ... അപൂർവം പേരെ ഒരു നല്ല വാക്ക് എഴുതാൻ ശ്രമിക്കാറുള്ളു.. (എന്റെ മാത്രല്ല.. എല്ലാരടേം കഥകളിൽ അങ്ങനെ തന്നെ).. സൊ.. ജെയിംസ് അപൂർവം ചിലരിൽ ഒരാളാണെന്ന് അറിയുന്നു.. അപ്രകാരം ആയിരത്തിൽ ഒരുവരെയാണ് യൂണിക്ക് എന്ന് പറയുന്നത്... You are so unique that you do have a mind to appreciate other's efforts... That mind itself is a great gift.. You are a gifted person.. Thanks a lot again Loving Simona.

അക്രൂ... നീ പോയോണം പോയല്ലോ... എന്തായി കോളേജ്?? ഒന്ന് പാരഗ്രാഫ് തിരിക്കാൻ ഇത്രേം നേരോ??? പത്തു മിനിറ്റിനെ പണിക്കണോ നീ കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയായിട്ട് മുങ്ങി നടക്കുന്നെ?? ആള് കൊള്ളാലോ... വിനയപൂർവം നല്ലൊരു ചെക്കൻ... (അയ്യടാ.. ഒരു പച്ചക്കുട്ടി) കയ്യിലിരിപ്പ് മൊത്തം ഉടായിപ്പാണെന്ന് മാത്രം... (ചുമ്മാ ട്ടാ) വേഗം വഗം ആ കഥ ഇട്ടോളൂ.. ഒരു കഥ പകുതി ആക്കി മുങ്ങുന്നത് ശരിയല്ല.. പ്രസവം പാതിയിൽ നിർത്തുന്നപോലെ ആണ്... അപ്പൊ വേഗായിക്കോട്ടെ ട്ടാ.. സ്നേഹപൂർവ്വം സിമോണ.

വന്നല്ലോ നകുലേട്ടൻ... "എന്റെ ഞെക്കു കൊണ്ട് നെക്സ്റ്റ് പേജ് ബട്ടനു വരെ ഓർഗാസം ഉണ്ടായിക്കാണും.." നകുലേട്ടൻ നല്ലൊരു ക്വിക്ക് വിറ്റർ ആണലോ..അതെനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു... പിന്നെന്താ ഇതൊന്നും കഥയിൽ ഇടാഞ്ഞേ??? ഇത്തരം സ്വാഭാവികമായ വാചകങ്ങൾ മിക്സ് ചെയ്യുമ്പോ... എനിക്ക് ഇഷ്ടാണ്...അങ്ങനെ ഉള്ള കഥകൾ.. "നമ്മുടെ കയ്യിൽ ആകെയുള്ളത് അല്പം മൈദയും ശർക്കരയും ഏലക്ക പൊടിയും മാത്രം ആണ് അതിനെ ഏതു രൂപത്തിൽ പാചകം ചെയ്തു അവതരിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് കാര്യം...." ഏറ്റവും കറക്ടായ കാര്യം... മുൻപൊരിക്കൽ ദുർവാസാവ് എന്നൊരു കഥാ കൃത്തുണ്ടായിരുന്നു... എന്നോട് ശംഭു അണ്ണൻ എന്നൊരു വായനക്കാരനാണ് ആദ്യം ആ പേര് പറഞ്ഞു തന്നേ.. അങ്ങനെ സെർച്ച് ചെയ്തു കണ്ടുപിടിച്ച് പുള്ളീടെ എല്ലാ കഥകളും വായിച്ചു... വളരെ വളരെ ഇന്റെരെസ്റ്റിംഗ് ആയ എഴുത്ത്... ഈ സൈറ്റിൽ അതുപോലെ ഒരുഎഴുത്ത് വേറെ കണ്ടില്ല പിന്നെ... എനിക്ക് വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.. പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധികം കഥകൾ കണ്ടില്ല.. അതിൽ ഏതോ ഒരു കഥയിലാ ഞാൻ ഈ സെൻസിലുള്ള ഡയലോഗ് ആദ്യം കാണുന്നെ.. കമ്പി സാഹിത്യം എഴുതുന്നവർക്കാണത്രെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അവാർഡ് തരേണ്ടത്.. മറ്റുള്ളവർക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ വിഷയങ്ങളും വാക്കുകളുമുള്ളപ്പോൾ നമ്മൾ കിളിമാസ് കളിക്കുന്നത് മൊത്തം നാലോ അഞ്ചോ വാക്കുകൾ വെച്ചല്ലേ... അത് വായിച്ചപ്പോഴാ ശരിയാണല്ലോ ന്ന് എനിക്കും തോന്നിയത്... അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളാ നകുലൻ പറഞ്ഞപ്പോ ഓർമ്മ വന്നേ... നല്ല കഥകളാണ് ട്ടോ... സമയം കിട്ടുവാണേൽ വായിച്ചു നോക്കു... എല്ല്ലാം കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു കഥകളാണ്.. രണ്ടും മൂന്നും പേജെ ഉള്ളു.. അപ്പൊ.... പീസ്... അടുത്ത കഥ പീസ് പടക്കം ആണ്.. പൊട്ടുമോ ചീറ്റുമോ എന്നറിയില്ല.. എന്തായാലും കത്തിച്ചെറിഞ്ഞു നോക്കാം... പ്രണാമങ്ങളോടെ സ്നേഹപൂർവ്വം സിമോണ.

പ്രിയ മാസ്റ്റർജി.. ആദ്യത്തെ പാരഗ്രാഫ്... വെറുതെ ഒരു താങ്ക്സ് പറഞ്ഞാൽ അത് അപമാനിക്കലാണ്.. എനിക്കതു ചെയ്തു ശീലമില്ല.. ആരെയും.. പ്രതേയ്കിച്ച് താങ്കളെ... അതിന്റെ കാരണം നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും അറിയുകയും ചെയ്യാം.. പലപ്പോഴും ഞാനതു പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്... രണ്ടും മൂന്നും പാരഗ്രാഫുകളിൽ മാസ്റ്റർജി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് സൂക്ഷ്മം കൃത്യം.. ഒരു സംശയവുമില്ല.. ഈ കഥയിലെഴുതിയ ആശയം... വാച്യാർത്ഥങ്ങളേക്കാൾ ഒരല്പം കൂടി വ്യംഗത്തിലേക്ക് കടന്നതാണ്.. എന്നാൽ ഇവിടെ അത് നേരെ പറഞ്ഞാൽ ആർക്കും താല്പര്യമുണ്ടാവില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, ചിലപ്പോ ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കുകകൂടി ഇല്ല... സോ... മാർഗ്ഗം ഇതാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.. താങ്കൾ പറഞ്ഞത് നേരാണ്.. ഇത്തരം കാമ നിബദ്ധമായ സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ ഉടലെടുക്കുന്നത് പണിയെടുക്കാത്ത അമ്മാവന്മാരിലും കൊച്ചമ്മമാരിലും ചോര തിളച്ചു നിൽക്കുന്ന പുതു തലമുറയിലെ ഒരു ശതമാനത്തിനും തന്നെയാണ്.. (അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഏറ്റവുമധികം വായനക്കാരുള്ളത് അത്തരക്കാരെ കുറിച്ചുള്ള കഥകൾക്കാവുന്നതും ) മറ്റു ജോലികളൊന്നുമില്ലാതെ വീട്ടിൽ സീരിയൽ കണ്ടും ഫോൺ ചെയ്തും സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ കറങ്ങിയും പൊങ്ങച്ചം പറഞ്ഞും..... അങ്ങനെ അങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നവർ.. ഇതിൽ രമിത എന്ന കഥാപാത്രം തുടക്കത്തിൽ ഫ്ളാറ്റിലെ ഒരു അന്തേവാസി ആയിരുന്നു.. വിരസമായി തുടങ്ങിയെന്ന് തോന്നിയ ജീവിതത്തിനിടയിലും, പുറം പൂച്ചുപോലെ, പാതിവ്രത്യത്തിന്റെ മേലങ്കിയണിഞ്ഞവൾ... (അത് മുൻ പാട്ടുകൾ വായിച്ചാലേ വ്യക്തമാവു.) കഥ തുടങ്ങുന്നത് അവളിലൂടെ ചേഷ്ടകളിലൂടെ അവൾക്ക് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്ന "ബോർ അടി" അനായേസേന മനസ്സിലാക്കുന്ന, ഒരല്പം അസാമാന്യമായ, ഒരു പുരുഷനിൽ നിന്നാണ്... ഇന്ന് ദിനം തോറും വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവിഹിതങ്ങളുടെ ഒരു ചെറിയ മീനിയേച്ചറാണ് സ്വാഭാവികമായും അവർ തമ്മിൽ പിന്നീടുണ്ടാവുന്ന ബന്ധം... കഥയുടെയും സൈറ്റിന്റേയും അതിരുകളിൽ ഒതുങ്ങാനായി അതിനെ അല്പം ഫാസ്റ്റ് ഫോർവേഡ് ചെയ്യേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നിരിക്കിലും അത്തരം ബന്ധങ്ങൾ ഇന്ന് ദുർലഭമല്ല.. മറിച്ച് നാൾക്കുനാൾ സുലഭത്തിൽ നിന്ന് അമിതത്തിലേക്ക് കടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.. സ്ഥിരം കാണുന്ന ഭർത്താവിനോടൊപ്പമുള്ള (ഭാര്യയോടൊപ്പവും) ഉള്ള ജീവിതം വിരസമാകുമ്പോൾ പുറത്തുള്ള, തന്നോട് താല്പര്യം കാണിക്കുന്ന മറ്റൊരുവനിൽ (മറ്റൊരുവളിൽ) സുഖമിരിക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുന്നു.. അവരോടടുക്കുന്നു... എത്രനാൾ??? അല്പദിവസം കഴിയുമ്പോ അതും മടുക്കും... പിന്നെ അടുത്ത ആൾ... ഇതൊന്നും വെറുതെ സങ്കല്പമല്ല... എത്രയോ ഫ്ളാറ്റുകളിലെ ജീവിത യാഥാർഥ്യം.. ഇവിടെ രമിത എന്ന ഭാര്യ ആ ഒരു വിരസതയിൽ നിന്നുടലെടുത്ത മടുപ്പിനാൽ, ഒരു സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ അന്യപുരുഷനിലേക്ക് തന്റെ ഭോഗതൃഷ്‌ണയെ തിരിക്കുന്നവളാണ്.. അവളിൽ അടങ്ങി കിടന്നിരുന്ന, അടക്കി കിടത്തിയിരുന്ന കാമാവേശം ഒരു സന്ദർഭം ലഭിച്ചപ്പോൾ അവളെന്നെ വ്യക്തിയെ കടപുഴക്കിയെറിയാനുള്ള എല്ലാ വഴികളിലൂടെയും നടത്തിക്കുന്നു… അവളെ പൂർണമായും നാശത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടാൻ ഒരുമ്പെടുന്നു. റാം.... റാം അത് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും, ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ വഴിവിട്ട പ്രവർത്തികൾക്കൊരുമ്പെടാതെ, അല്പം വളഞ്ഞ വഴിക്ക് (അതീ സൈറ്റിന്റെ ആവശ്യം, കഥയിലേക്ക് വായനക്കാരന്റെ കാതുകളെ ആകർഷിക്കാനുള്ള വഴി മാത്രം) അവളെ തിരിച്ചു തന്നിലേക്ക് തന്നെ എത്തിക്കുന്നതാണ് കഥ... അല്ലാതെ ഒരിക്കലും അവളെ തന്നിഷ്ടത്തിനു വിടുന്നതല്ല... ഉപയോഗിച്ച മാർഗ്ഗം അല്പം സൈക്കോളജിക്കൽ ആയിരുന്നു എന്ന് മാത്രം ,. റാം... (അയാളൊരു സ്‌പെഷ്യൽ ക്യാരക്ടറാണ്.. വാച്യമായി അയാളെ നിർവ്വചിക്കാനെനിക്ക് സാധിക്കില്ല.. എന്നാൽ താങ്കൾക്ക് അയാൾ ആരെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമുണ്ടാവില്ലെന്നാണ് എന്റെ നിഗമനം.. കാരണം ചില കമന്റുകളിൽ നിന്ന് മറ്റു പലരും അയാളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞുവെന്നു ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു.) പണിയെടുത്ത് ജീവിക്കുന്നവൻ/ ജീവിക്കുന്നവൾക്ക് കാമമെന്ന വികാരത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ അത്ര പ്രയാസമൊന്നുമില്ല... അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പരിധിയിൽ കവിഞ്ഞ് ഒരു സ്വാധീനം ചെലുത്താനും ആ വികാരത്തിന് കഴിയില്ല.. എനിക്കത് നാളെ സൂര്യനുദിക്കും എന്നതിനേക്കാൾ തീർച്ചയാണ് (അപവാദങ്ങൾ ആ സ്റ്റേറ്റ്മെന്റിന് ഇല്ലാതില്ല.. അതിനാൽ തന്നെ നാളെ സൂര്യനുദിക്കുമെന്നും നാളത്തെ സൂര്യോദയം ഞാൻ കാണുമെന്നും എനിക്ക് ഉറപ്പില്ലെന്നത് മറ്റൊരു കാര്യം) .. ഇത്... മാസ്റ്റർ പറഞ്ഞ ആ "ബോർ അടി” ക്കും അത് മാറ്റാൻ പലരും (അധികവും മാസ്റ്റർ പറഞ്ഞ വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നവർ തന്നെ) എത്തിച്ചേരുന്ന വഴികൾക്കും എതിരെയുള്ള കഥയാണ്.. അതല്ലെങ്കിൽ ഇതിങ്ങനെ അവസാനിക്കേണ്ട ഒന്നായിരുന്നില്ല.. വായനക്കാരുടെ പ്രതീക്ഷകളെ അപ്പാടെ തെറ്റിക്കേണ്ടിയും വന്നു... അത്തരമൊരു ഉദ്ദേശം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ.. ഈ ഒരു "ബോർ അടി" പെണ്ണിന് മാത്രമല്ല.. ആണിനും ബാധകം... ഇതിന്റെ ആൺ വേർഷൻ മുൻപൊരിക്കൽ ഒരു കുഞ്ഞു ചിന്താ രൂപത്തിൽ ഞാൻ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.. ഇവിടെ പബ്ലിഷ് ചെയ്തില്ല ഇതിലെല്ലാം ഉപരിയായി.... (താങ്കളോടായതിനാൽ) ഇതിലെ രമിത വെറും ഭാര്യയല്ല.. റാം ഭർത്താവോ.. രാവൺ അന്യപുരുഷനോ അല്ല... രമിത ഒരു സാധകയുടെ / സാധകന്റെ, മനസ്സാണ്.. സാധനയുടെ തുടക്കത്തിൽ, അമിതമായ ധാർമ്മിക ബോധത്താൽ, അടക്കിവെക്കും തോറും കാമനകൾ ഉയർന്നു വന്ന്, വഴിയറിയാതെ, തനിക്കുള്ളിലെ ഒരിക്കലും നശിക്കാത്ത ആനന്ദത്തെ അറിയാൻ ശ്രമിക്കാതെ, പുറമെയുള്ള ജഡ വസ്തുക്കളിൽ സുഖം തിരഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും നന്മ തിന്മകളുടെ പാലാഴിമഥനത്തിൽ കുരുങ്ങി ഉഴലുന്ന മനസ്സ്.. റാം.... (ആരെന്ന് പറയുന്നില്ല) രാവൺ... വേണ്ടും വണ്ണം, മനസ്സിന്, തല്ക്കാലം വേണ്ടത് നൽകി, അടക്കി, പതിയെ റാമിലേക്ക്, സത്യത്തിലേക്ക് തിരികെയെത്താൻ പലവിധ ഉപായങ്ങളിലൂടെ സഹായമായി മാറുന്ന ബുദ്ധിയും... "മോഹിനി" എന്നും അവരെ വിളിക്കാം...പലരും അങ്ങനെ വിളിച്ച് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.. സാധക മനസ്സിനുള്ള, അല്ലെങ്കിൽ രമിതയെന്ന ഭാര്യക്കുള്ള ഉപദേശമാണ് റാം നൽകുന്നത്.. അതൊരിക്കലും സദാചാരത്തിനെ എതിർക്കുന്നതോ അനുകൂലിക്കുന്നതോ അല്ല.. മറിച്ച്, പശ്ചാത്താപത്തിലൂടെ, കൊടിയ ദുഖത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴാനിടയുള്ള, സാധക മനസ്സിന്റെ മുൻ വാസനകളെയും, അവയ്ക്ക് ഒരു വ്യക്തിയുടെ കർമ്മങ്ങളിലുള്ള പ്രാതിനിധ്യവും സൂചിപ്പിച്ച്, അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള മാർഗ്ഗത്തെ നിർദ്ദേശിക്കലാണ്.. ഒരിക്കലും പടുകുഴിയിലേക്ക് തള്ളിയിടലല്ല.. റാമിന്റെ വാക്കുകൾക്കുള്ള പ്രചോദനം "ഈശ്വര സർവ ഭൂതാനാം ഹൃദ്‌ദേശേ അർജ്ജുന തിഷ്ഠതി ഭ്രാമയൻ സർവ്വ ഭൂതാനി യന്ത്രാ രൂഡാനി മായയാ" (ഗീത.18: 61) അല്ലയോ അർജ്ജുന.. ഈശ്വരൻ സർവ ചരാചരങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലും ഇരിക്കുന്നു.. സകല ചരാചരങ്ങളെയും ഒരു യന്ത്രത്തിലെന്ന പോലെ അദ്ദേഹം ആത്മമായയാൽ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.. (ഏറ്റവും ചുരുക്കി പറയുമ്പോൾ) ബഹുമാനപൂർവ്വം സിമോണ.

ഗോപാലകൃഷ്ണേട്ടാ.... അതിനിപ്പോ... ഈ കഥ വായിക്കും ന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചോ??? ഇതിന്റെ മുൻ പാർട്ടുകളിലൊന്നും ഗോപാലകൃഷ്‌ണേട്ടനെ കണ്ടില്ല... അപ്പൊ ഞാൻ കരുതിയെ ഇത്തരം എഴുത്ത് ഇഷ്ടാവിണ്ടാവില്ല ന്നല്ലേ... എന്തായാലും പാവം രമിതയെ വിഷമിപ്പിച്ചില്ലല്ലോ... അത് മതി (പുട്ടുകുറ്റീ... ഓർമ്മ ഇണ്ട് എനിക്ക്.. ആ ഡയലോഗ്.. പലപ്പോഴും ഈ പേര് കാണുമ്പോ ആ ഡയലോഗാ ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നേ.. .ചിരിയും) അടുത്ത കഥയിൽ.... നമ്മക്ക് ശ്രമിക്കാം... ഇതിന്റെ വാട്ടം തീർക്കാൻ... ഉറപ്പ്.. പോരെ... (ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ തരണത് റിസ്കാണ് ട്ടാ.. എഴുത്ത് തോന്നുമ്പൊണം ആയിപ്പോവും... അപ്പൊ എന്നെ ചീത്ത വിളിക്കരിക്കോ.... താങ്ക്സ് എ ലോട്ട് ഗോപാലകൃഷ്ണേട്ടാ... സ്നേഹപൂർവ്വം സിമോണ

മറുപടി താഴെ ട്ടാ..

ഹേയ്... ദേഷ്യം ഒന്നൂല്ല ട്ടാ... ഡോണ്ട് വറി... നമ്മളെഴുതുന്ന കഥ... അത് എപ്രകാരം ഉള്ളതായാലും മറ്റുള്ളവർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാനല്ലേ എഴുതണേ.. പിന്നെ ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ തരം ഇന്ററസ്റ്റ് ആയതിനാൽ എല്ലാം എല്ലാര്ക്കും ഒരേപോലെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്നു വരില്ലെന്ന് മാത്രം... അപ്പൊ അത്തരം കഥകൾ ഞാൻ എഴുതിയത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടല്ലേ ചോദിച്ചത്.. അതിൽ ഒട്ടും വിഷമം ഇല്ല... എന്നുമാത്രല്ല.. അല്പം സന്തോഷം കൂടി ഉണ്ട്... നമ്മക്ക് നോക്കാം... പല കഥകൾ ഒരേ സെനാരിയോവിൽ ആയാൽ പെട്ടെന്ന് ബോർ ആവും... എഴുതാനും വായിക്കാനും... എന്നാലും ഇനി എഴുതുന്നത് (ആൾറെഡി നാലെണ്ണം എഴുതി.. അതല്ല ട്ടാ.. അത് കഴിഞ്ഞുള്ളത്) അതുപോലൊന്ന് അയയ്ക്കാം... പോരെ സ്നേഹപൂർവ്വം സിമോണ.

അങ്ങനെ ഉണ്ടോ??? എന്തായാലും അത് സരിതാ നായരല്ല... അവരങ്ങനെ നിന്നിട്ടുണ്ടേൽ... ഈ കഥയിലെ രമിതക്ക് അവരോടെന്തോ ബന്ധമുണ്ടാവണം... താങ്ക്സ് എ ലോട്ട് പീലിച്ചായാ......

റിപ്ലൈ നാളെ ഇടാവേ.. ഒരുപാട് ലെറ്റ് ആയി....

ഋഷിവര്യാ... പ്രിയ രാജശില്പീ... മറുപടി വൈകി.. അത് സാരല്ല.. അല്ലേലും നമ്മടെ ഇടയിൽ അങ്ങനെ കൃത്യമായി എഴുതി ഇടൽ എന്ന പരിപാടി ഇല്ലല്ലോ.. അതല്ലേ നമ്മുടെ ഇടയിലുള്ള ഫ്രീഡവും... അത് തന്നെ ആ അടുപ്പവും.. കഥ ഞാൻ വായിച്ചു.. അതോടെ ഇവിടെ എഴുതാനുള്ള മൂഡ് കൂടി പോയിക്കിട്ടി.. അവസാനം വായിച്ചപ്പോ... ഞാൻ ബാക്കി അവിടെ എഴുതാ ട്ടാ... ഋഷിവര്യൻ പറഞ്ഞോണ്ടാണ് മൂന്നു നാലെണ്ണം അടുപ്പിച്ചു പീസ് എഴുതിയത്... ഇത് പിന്നെ.... (ഇടയ്ക്ക് തനി സ്വരൂപം പുറത്തു വരുന്നതാ... സാരാക്കണ്ട ട്ടാ... ) ഞാൻ എത്ര അടക്കി വെച്ചാലും ചെലെ നേരത്ത് അത് പിന്നേം പുറത്തു ചാടും... സോ... ബാക്കി അവിടെ എഴുതാം ഞാൻ.. ഇന്ന് പറ്റുവോന്നറിയില്ല,, കഥ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്തായാലും.. സ്നേഹത്തോടെ സ്വന്തം സിമോണ.

റിപ്ലൈ നാളെ ഇടാവേ..

ബാബ്വേട്ടാ.. രാജ്യേച്ചീ... കഥ ഇപ്രകാരം ആവുമെന്ന് പ്രതീക്ഷ ഉള്ളതുകൊണ്ടുകൂടി ആണ് ആ പേര് മാറ്റിയത്... അത് മുൻപ് പറഞ്ഞ കാരണങ്ങളിൽ പറഞ്ഞില്ലെന്നു മാത്രം... അത് അപ്പോൾ പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.. അതുകൊണ്ടാണ് ട്ടാ.. താങ്ക്സ് ട്ടോ.... എന്നും കാണുന്ന പേരുകളിലൊന്ന് ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടേതാണ്.. ചില സമയങ്ങളിൽ അങ്ങനെ സ്ഥിരം കാണുന്നവരെ കാണാതായാൽ എന്താണാവോ എന്ന് കരുതാറുണ്ട്... ഇപ്പോൾ നിങ്ങളും അങ്ങനെയാണ്... സന്തോഷണ്ട് ട്ടോ... ഈ സപ്പോർട്ടിന്.. സ്നേഹപൂർവ്വം സിമോണ.

റിപ്ലൈ നാളെ ഇടാവേ.. ഒരുപാട് ലെറ്റ് ആയി....

ആൽബിച്ചായാ.... അതിനെന്താ... ഇച്ചായന്‌ ഹിതകുട്ടി ഉണ്ടല്ലോ... ഇവിടെ കയറും പൊട്ടിച്ച് നിൽപ്പുണ്ട്.. വേഗം അങ്ങോട്ടെത്തിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളിലാണ്.. രമിതയെ നമ്മക്ക് വെറുതെ വിടാം ന്നെ.. പാവം... ആ റാമിനൊപ്പം സുഖമായി ജീവിക്കട്ടെ.. അവൾ അതുകൊണ്ട് സന്തുഷ്ടയാണ്... അപ്പൊ അടുത്ത കഥയിൽ കാണാ ട്ടാ.. സസ്നേഹം സിമോണ.

കുഞ്ഞിഷ്ണേട്ടാ.... ഇതിപ്പോ കൊള്ളാലോ... ഇതിന് ഈ കഥയെക്കാളും ഒട്ടു കൂടുതൽ ഭംഗി ഇണ്ടല്ലോ.... സത്യത്തിൽ ഈ കുഞ്ഞിഷ്ണേട്ടന് ഇവിടെ കഥ എഴുതുന്നുണ്ടോ... വേറെ വല്ല പേരിൽ??? എഴുത്തു കണ്ടിട്ട് ഒരു സംശയം പോലെ,,, എവിടയെയോ കണ്ടു മറന്ന പോലെ ഇണ്ടല്ലോ.... മ്മ് മ്മ് ?? ഇങ്ങനെ എഴുതുമ്പോഴാ വിഷമം... മറ്റൊന്നുമല്ല... എന്താ പറയാ ന്നു തോന്നും.. മനസ്സിൽ നല്ല സന്തോഷം വരുമ്പോ അല്ലേലും എഴുതാനല്ല...മറിച്ച് വെറുതെ ഇരിക്കാനാ തോന്നാ... ഈ കമന്റ് രാവിലെ വായിച്ചപ്പോ ആ അവസ്ഥ ആയിരുന്നു.. ഞാൻ രണ്ടു ഡിഗ്രി പൊങ്ങി... ജീസസ് ന്റെ പോലെ വെള്ളത്തിൽ നടക്കായിരുന്നു... (വെള്ളം അടി അല്ല ട്ടാ) രമിത.... ഒരുപാട് രമിതകളെ നമ്മുടെ കണ്മുന്നിൽ കണ്ടോണ്ടിരിക്കല്ലേ നമ്മളൊക്കെ... രമിതകൾ മാത്രല്ല... റാമും... ജീവിതം മുഴുവൻ ആരോ വരച്ചിട്ട വരയിൽ കൂടി നേരെ മാത്രം നോക്കി ലക്‌ഷ്യം എന്തെന്ന് യാതൊരു നിശ്ചയവുമില്ലാതെ പാഞ്ഞു നടക്കുന്ന ജീവന്മാർ... ആരെയും സ്വാതന്ത്രരാക്കാൻ ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക് കഴിയില്ല.. അതിനവർ തന്നെ വിചാരിക്കണം... എന്ന് വെച്ച് നമുക്ക് പറയാനുള്ളത് പറയാലോ.... കേൾക്കുന്നൊരു കേൾക്കട്ടെ.. അല്ലാത്തൊരു കേൾക്കണ്ട... അല്ലെ കുഞ്ഞിഷ്ണേട്ടാ... ഏട്ടന് ഇഷ്ടായിലോ... സന്തോഷണ്ട് ട്ടോ... സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വന്തം സിമോണ.