സ്വർണചിറകുള്ള മാലാഖ [കാർത്തി]

മൂന്നാം ദിവസം ഒട്ടും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. എങ്ങനെയും മമ്മിയിയോട് അടുകണം, ആ മേനി സുഗന്ധം ആസ്വദിക്കണം അതുമാത്രമായി ലക്ഷ്യം. മനസ്സ് ആകെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. ദേവകി ചേച്ചി എപ്പോഴും മമ്മിയുടെ വാലുപോലെ കാണും. ഞാൻ ഒരു അവസരത്തിനായി കാത്തു നിന്നു. ഉച്ചകഴിഞ്ഞു കാണും ഞാൻ വീടിന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുകയാണ്, ദേവകി ചേച്ചി ഡ്രെസ്ഒക്കെ മാറ്റി കയ്യിൽ ഒരു കവറുമായി പോകുന്നു. . .   " എവിടെ പോകുന്നു ചേച്ചി "   " ഞാൻ ഒന്ന് വീട്ടിലേക് ഭർത്താവിന് നല്ല സുഖമില്ലാ, അപ്പൊ മോളോട് ചോദിച്ചപ്പോ വീട്ടിലേക്ക് പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞു. "   " എന്നിട്ട് ഇന്ന് തന്നെ വരോ "   " നാളെ വന്നാൽ മതിയെന്ന മോൾ പറഞ്ഞത് "   " എന്ന ചേച്ചി പൊക്കോ "   മനസിന്റെ കോണിൽ എവിടെയോ മന്ദാരം പൂവിട്ടു. ചേച്ചി പോയികഴിഞ്ഞതും മമ്മിയെ നോക്കി ഞാൻ പാഞ്ഞു. മമ്മിയെ നോക്കിയിട്ട് കാണുന്നില്ല, ഒടുവിൽ മമ്മി അതാ ദൂരെ ബക്കറ്റുമായി അരുവിയിലേക്ക് പോകുന്നു. ഞാനും പുറക്കെ വച്ചുപിടിച്ചു. ഒരു മരത്തിന്റെ മറവിൽ ഒളിച്ചു നിന്നു മമ്മി തിരിച്ചു വരാനായി. അരമണിക്കൂറിൽ കൂടുതൽ അവിടെ നിന്നും. . . .     മമ്മി ബക്കറ്റ് കയ്യിൽ പിടിച്ച് അതിലെ നടന്നു വന്നു. ഞാൻ അനങ്ങാതെ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു. എന്നെ കനടന്നു പോയതും ഞാൻ പുറകിലൂടെ ചെന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. മമ്മി ഒറ്റനിമിഷത്തിൽ ഞെട്ടി തെറിച്ചു ആരാണ് എന്ന് മനസിലാകാതെ. തിരിഞ്ഞു നോക്കി എന്നെ മനസിലായതും അയഞ്ഞു . എന്റെ കൈകൾ വിടുവികാൻ പൊരിഞ്ഞ പോരാട്ടം നടത്തി. . .   " ദേ തമാശ കളികല്ലേ വിട് "   " വിടുന്ന പ്രശ്നമില്ല "   " ആരെങ്കിലും കാണുമെടാ വിട്, മോനു " മമ്മി കേണപേക്ഷിച്ചു " ഒരു ഉമ്മ തരാതെ വിടുന്ന പ്രശ്നമില്ല "   " പറ്റില്ല പറ്റില്ല ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല "