സ്വർണചിറകുള്ള മാലാഖ [കാർത്തി]

അനു എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു. " ആ കൈയൊന്നു നീട്ടിയെ, അപ്പൊ by, ഇനി ചിലപ്പോ നമ്മൾ കണ്ടില്ലെന്നു വരാം "   " അതെന്താ ഞാൻ ചാവാൻ പോക്കണോ "   " കുറച്ചു നാളത്തെ കാര്യമാടാ, നാളെ എനിക്കും വരണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു. സാധിക്കില്ല "   " ഡി എന്ന വാ നമുക്ക് ഇറങ്ങാം "   എനിക് വീണ്ടും ഒരു ബായ് തന്ന് അവർ പോയി. മനസിൽ വീണ്ടും എവിടെയോ ഒരു മോഹമുദിച്ചു. ഞാൻ മമ്മിയുടെ തിരിച്ചു വരവ് നോക്കിട്ടിരുന്നു. അധികം താമസിയാതെ മമ്മിയെത്തി. കടും നീല നിറത്തിലുള്ള സാരിയാണ് വേഷം സാരിയിൽ പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ, ദേവത ആയിരുന്നു. . . .   വാതിൽ തുറന്ന് എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. ഞാൻ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു . . . " എന്താടാ എന്നോട് ദേഷ്യമാണോ നിനക്ക് "   " എനിക്കോ എന്തിന് "   " കുറെ നാളായി ഞാൻ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ നടക്കുന്നത് കൊണ്ട് "   " എനിക്ക് ആരോടും ഒരു പിണക്കവും ഇല്ല "   " എടാ നിനക്ക് തോന്നുണ്ടോ ഞാൻ മനപൂർവ്വം ചെയ്യുമെന്ന്. . . " " അതിനിപ്പോ ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ "   " പിന്നെന്തിനാ ഇങ്ങനെ മുഖം വീർപിച്ചുപിടിക്കുന്നെ " ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, അപ്പോൾ മമ്മി അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു, എന്റെ കവിളിൽ ആ അധരങ്ങൾ ഒന്നു പതിച്ചു. . . " മോനു, നീ പോകുന്നതിൽ നിന്നെക്കാൾ വിഷമം എനിക്കാണ് "   " പിന്നെ മമ്മിക്ക് ഒരു വിഷമവും ഇല്ല "   ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ മമ്മിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു. കണ്ണുനീർ ഒഴുകി. അത് കണ്ടപ്പോ എന്റെ മനസ്സലിഞ്ഞു , ഞാൻ സ്വരം കുറച്ചു ചോദിച്ചു. . .   " മമ്മി, എനിക്ക് പോകണ്ടാ "