തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍]

എനിക്കും വെഷമം വരും. അനുഷേച്ചിയൊക്കെ എത്ര കാലം കൊതിച്ചെന്ന് അറിയോ അമ്മയെ ഒന്ന്, വെറുതെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ. കുറ്റം പറയല്ലട്ടോ . എനിക്കറിയാം അമ്മക്ക് സ്നേഹമൊക്കെയുണ്ടെന്ന്.

എപ്പോഴേലും ഈ മൂടിവെക്കുന്ന സ്നേഹമൊക്കെ പുറത്തു കാണിച്ചു ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിക്കാനല്ലേ അമ്മയുടെ പ്ലാൻ. അങ്ങനെ വേണം എന്നില്ല. എല്ലാരെപോലെ അമ്മ കാണിക്കണം എന്നൊന്നും പറയുന്നില്ല.എന്നോട് വേണ്ട..അനുഷേച്ചിയോട് എങ്കിലും അമ്മയിത്തിരി സ്നേഹം കാണിച്ചാ മതി.ഏട്ടത്തി പാവമാ അമ്മേ..എന്നെ വിശ്വസിച്ചു കൂടെ വന്നതാ ഞാൻ അമ്മപ്പറയുന്നത് എല്ലാം കേൾക്കാം. എല്ലാം അനുസരിക്കാം. .ഏട്ടത്തിയും വാവയും ഇഷ്ടം ഉള്ള കാലം ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ. അമ്മയതിനു സമ്മതിക്കണം....“ ഒരുത്തരം അമ്മയുടെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കും എന്ന് കരുതി,മിനിമം ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടമെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിച്ചു ഞാനങ്ങനെയിരുന്നു.

ഇത്രയൊക്കെ വാ തോരാതെ വിഷമം പറഞ്ഞിട്ടും. അമ്മക്കൊരു മാറ്റവുമില്ല . സാരല്ലടാ മോനേന്ന് ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞാ അമ്മെക്കെന്താണ് പ്രശനം. ഇനിയെങ്ങാനും എന്റെ വിഷമം കേട്ട് താരാട്ട് പാട്ടുപോലെ തോന്നി ഉറങ്ങി പോയോ?  വലിയ കട്ടിലിന്റെ അറ്റാത്താണ് ഞാൻ. ചുമരിനോട് നേർന്ന സൈഡിൽ എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു അമ്മയും. ഉറങ്ങിയോ ഇല്ലയോ എന്ന് അറിയണേൽ ബെഡിലൂടെ മുട്ടിലിഴഞ്ഞു പോയി നോക്കേണ്ടി വരും. അതൊക്കെ റിസ്കാണ്. നോക്കാനൊരു വഴിയുമില്ല.

ഇനിയും അമ്മയുടെ എടുത്തു നിന്ന് ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാനില്ല.ഒന്നേൽ അമ്മയെന്നോട് തെറ്റി. ഇല്ലേൽ അമ്മക്കെന്തോ പറ്റി .രണ്ടിൽ ഏതേലും നടന്നൂന്ന് ഉറപ്പാണ്. ഞാൻ ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പോവാൻ വേണ്ടി നിന്നു. കട്ടിലിന് ഓപ്പോസിറ്റായി ചുമരിനോട് ചേർന്ന് ,മരം കൊണ്ട് ഫ്രെയിം ചെയ്ത ഒരാളെ അടി മുതൽ മുടി വരെ കാണാൻ പറ്റുന്ന കണ്ണാടിയിൽ ഞാൻ എന്റെ രൂപം ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടു. എന്റെ ബാക്കിൽ കട്ടിലിൽ കൊഴുത്ത അമ്മപ്പെണ്ണ് കിടക്കുന്നതും കണ്ണാടിയിലൂടെ എനിക്ക് കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്.

ഡ്രസ്സ്‌ മാറുമ്പോ എത്ര വട്ടം ഒന്നുമുടുക്കാതെ അമ്മായീ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു കാണും.ഈശ്വരാ ഞാനിന്ന് അമ്മയെ ആലോചിച്ചു ഒരു വാണം വിടേണ്ടി വരുമല്ലോ ഇങ്ങനെ ആണേൽ. എന്തൊക്കെയാ ഞാൻ ആലോചിച്ചു കൂട്ടുന്നത്.ഇനിയും ഈ റൂമിൽ നിന്നാൽ പലതും മനസ്സിലേക്ക് വരും. എന്റെ കൊതി ഇനിയും കൂടും. ഞാൻ വാതിലിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. പെട്ടന്ന് അമ്മയൊന്ന് അനങ്ങിയ പോലെ തോന്നി. ബെഡ് ഒന്ന് അമർന്നു ഞെരങ്ങിയ ഒച്ച മെല്ലെ കേട്ടു .തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോ പഴേ കിടത്തം തന്നെ. കള്ളി ഞാൻ പോയെന്നു നോക്കിയതാവും.

“അമ്മയെന്നോട് തെറ്റിക്കിടക്കാല്ലേ?....” എനിക്കെന്റെ ഉള്ളിലെ കൊഞ്ചുന്ന കുറുമ്പനെ മറച്ചു വെക്കാനായില്ല.അമ്മയോട് കൊഞ്ചാൻ എനിക്കെന്തോ ഇപ്പോ ഒരു പേടിയും തോന്നുന്നില്ല.നല്ലൊരു ഈണത്തിൽ ഞാനത് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി. വാതിൽ പഴയ പോലെ ചാരി ഞാനമ്മയെ ഒറ്റക്ക് വിട്ട് കൊടുത്തു.

വീട് മൊത്തം ഇരുട്ടിലാണ്.അമ്മ പിണക്കത്തിലും,ചേച്ചീ ഏട്ടത്തിയെയും സഹായിക്കായോണ്ട് ഞാൻ മുഴുവൻ ലൈറ്റും ഇടാമെന്ന് വെച്ചു. പാസ്സേജിലും, ഡെയിനിങ് റൂമിലും, അടുക്കളയിലും ഞാൻ പോയി ലൈറ്റിട്ടു. തിരിച്ചു അതേപോലെ പാസ്സേജിലൂടെ,അമ്മയുടെ റൂമിന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോ വീണ്ടും അകത്തേക്ക് കേറി അമ്മയെ നോക്കാനൊരു കൊതി. വേണ്ട! പാവം പിണങ്ങി കിടന്നോട്ടെ.

ഞാൻ ലിവിങ് റൂമിലും വരാന്തായിലും പോയി