വേലിക്കപ്പുറത്തെ ലോകം 3 [TheOne]

അവൾക്ക് സ്വന്തം ശരീരത്തോട് തന്നെ ലജ്ജ തോന്നി. വിക്രം തന്ന ആ സുഖം അവളെ അത്രമേൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു.

​അവൾ കുളി കഴിഞ്ഞ് വസ്ത്രം മാറി വന്ന് അച്ഛന് ആഹാരം കൊടുത്തു.

പക്ഷേ, അവളുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും ആ ബംഗ്ലാവിലെ സോഫയിലായിരുന്നു.

​അന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശാലിനിയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിക്രമിന്റെ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു. ഒരു ഫോട്ടോയായിരുന്നു അത്. ഫോട്ടോ കണ്ടതും ശാലിനിയുടെ കൈയിലിരുന്ന പാത്രം നിലത്തേക്ക് വീണു.

​അവൾ ബംഗ്ലാവിൽ വെച്ച് വസ്ത്രങ്ങളില്ലാതെ വിക്രമിന്റെ മുന്നിൽ കിടന്ന് യാചിക്കുന്ന നിമിഷത്തിന്റെ ഒരു വ്യക്തമായ ചിത്രമായിരുന്നു അത്! വിക്രം അത് രഹസ്യമായി ഫോണിൽ പകർത്തിയിരുന്നു.

​തൊട്ടുപിന്നാലെ വിക്രമിന്റെ കമാൻഡ് വന്നു:

​വിക്രം: "എങ്ങനെയുണ്ട് ശാലിനി നിന്റെ ഈ പുതിയ രൂപം?

നീ എന്റെ മുന്നിൽ കിടന്ന് യാചിച്ച ആ വാക്കുകൾ ഇപ്പോഴും എന്റെ കാതിലുണ്ട്. ഇത് നിന്റെ നാട്ടുകാർ കണ്ടാൽ എന്താകും അവസ്ഥ?

നാളെ വൈകുന്നേരം സൂപ്പർമാർക്കറ്റിലെ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് നീ നേരെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരണം.

വരും മുൻപ് ഒരു കാര്യം ചെയ്യണം...

നിന്റെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം അഴിച്ചുവെച്ചിട്ട് വേണം വരാൻ. വെറും സാരി മാത്രം ചുറ്റി, ഉള്ളിൽ ഒന്നും ധരിക്കാതെ എന്റെ മുന്നിൽ നീ വരണം.

നോ പറഞ്ഞാൽ ഈ ഫോട്ടോ നിന്റെ മകൾ ഗായത്രിയുടെ ഫോണിൽ എത്തും."

​മെസ്സേജ് വായിച്ച ശാലിനിയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി.

വിക്രം തന്നെ പൂർണ്ണമായും തന്റെ കൈപ്പിടിയിലാക്കി കഴിഞ്ഞു എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

ഫോട്ടോ പുറത്തായാൽ പിന്നെ തനിക്കും മകൾക്കും ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.

അതിലുപരി, ഉള്ളിൽ ഒന്നും ധരിക്കാതെ വെറും സാരി മാത്രം ചുറ്റി ഒരു അന്യപുരുഷന്റെ മുന്നിലേക്ക് ചെല്ലുക എന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത കാര്യമായിരുന്നു.

പക്ഷേ, വിക്രമിന്റെ ഭീഷണിക്ക് മുന്നിൽ അവൾക്ക് വിറയ്ക്കാനല്ലാതെ ഒന്നിനും കഴിയില്ലായിരുന്നു.

അന്ന് വൈകുന്നേരം സൂപ്പർമാർക്കറ്റിൽ പതിവിലും കൂടുതൽ തിരക്കായിരുന്നു.

കറുത്ത ബോർഡറുള്ള ഒരു സാധാരണ സാരിയണിഞ്ഞ്, കൗണ്ടറിൽ ബില്ല് അടിക്കുന്നതിനിടയിലും ശാലിനിയുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. വിക്രമിന്റെ പക്കലുള്ള ആ നഗ്നചിത്രവും അവന്റെ ഭീഷണിയും അവളുടെ നെഞ്ചിൽ കല്ലുപോലെ കിടന്നു.

​പെട്ടെന്നാണ് സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റെ വാതിലിലൂടെ വിക്രം അകത്തേക്ക് നടന്നു വന്നത്.

വിലകൂടിയ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണവുമായി അവൻ നേരെ ശാലിനി നിൽക്കുന്ന കൗണ്ടറിന് മുന്നിലേക്ക് വന്നു. അവനെ കണ്ടതും ശാലിനിയുടെ കൈകൾ വിറച്ചു, കമ്പ്യൂട്ടറിലെ കീബോർഡിൽ അവളുടെ വിരലുകൾ തെറ്റി അമർന്നു.

ചുറ്റും ആളുകളുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവൾ പരമാവധി ശാന്തത നടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​വിക്രം ഒരു സാധനവും വാങ്ങാതെ, കൗണ്ടറിലേക്ക് പതുക്കെ ചാരിനിന്ന് ശാലിനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി വശ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

​"എന്താ ശാലിനി, ബില്ല് അടിക്കാൻ ഇത്ര വെപ്രാളം? ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ക്ഷീണം മാറിയില്ലേ?" വിക്രം ആരും കേൾക്കാത്ത രീതിയിൽ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

​"വിക്രം... പ്ലീസ്... ഇവിടെ ആളുകളുണ്ട്... എന്നെ നാണം കെടുത്തരുത്..." അവൾ ചുറ്റും നോക്കി പേടിയോടെ അപേക്ഷിച്ചു.

​"നിന്നെ നാണം കെടുത്താൻ എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം മതി ശാലിനി. നീ ഇപ്പോൾ എന്റെ അടുത്ത പരീക്ഷണം നേരിടാൻ പോവുകയാണ്," വിക്രം