അമൃതകിരണം 15 [Meenu]

എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നു.

കിരൺ: ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയി സൂര്യയുടെ കൂടെ കയറി കിടന്നു.

മനു: കൊച്ചേ വായോ.

ധന്യ: മനു നു ഉറക്കം വന്നിട്ട് ഒരു രക്ഷയും ഇല്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.

അനു: പിന്നെ...

അമ്മു: നീ പോയെ ഞങ്ങൾ കിടക്കട്ടെ.

ധന്യ: അനു... പാൽ ഇരിപ്പുണ്ടോ ഫ്രിഡ്ജ് ൽ.

അനു: ഉണ്ടോ മനു?

മനു: ഹാ ഉണ്ടല്ലോ... വൈകുന്നേരം ഞാൻ വാങ്ങിച്ചതല്ലേ.

അനു: ഹാ അപ്പോൾ ഉണ്ട്.

ധന്യ: പറ്റിയ ഭാര്യ ആണല്ലോ മനു... പാൽ ഇരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് പോലും അവൾക്ക് അറിയില്ല.

മനു: അത് പിന്നെ പുതിയ കാര്യം അല്ലല്ലോ. ധന്യ ക്കു എത്ര പാക്കറ്റ് പാൽ വേണം?

ധന്യ: എനിക്ക് ഒരു പാക്കറ്റ് വേണം.

മനു: ഞാൻ എടുത്തിട്ട് വരാം.

ധന്യ: (ചിരിച്ചു കൊണ്ട്) വേണ്ട മനു... ഞാൻ എടുത്തോളാം...

മനു ധന്യയെ നോക്കി ചിരിച്ചു...

ധന്യ അവൻ്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ്റെ മുന്നിലൂടെ അവരുടെ ഫ്ലാറ്റ് ലേക്ക് പോയി.

ധന്യ: മനു ലോക്ക് ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ അല്ലെ...

മനു: ഇല്ല ധന്യ...

ധന്യ അവരുടെ ഫ്ലാറ്റ് തുറന്നു കിച്ചൻ ലേക്ക് പോയി.

മനു: അനു നീ വരുന്നുണ്ടോ?

അനു: എൻ്റെ പൊന്നു മനു... ഞാൻ ഇപ്പോൾ വന്നേക്കാം... മനു പോയി കിടന്നോ...

അമ്മു: ഒന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് പോ മനു ഇവളെ...

അനു: അയ്യടാ... അങ്ങനെ നീ സുഖിക്കണ്ട... മനു പൊക്കോ... ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം.

അമ്മു കിച്ചൻ ലേക്ക് പോയി, പിന്നാലെ അനു ഉം.

അമ്മു: എന്താ ഡീ... നിനക്ക് പണി എടുക്കാൻ ഭയങ്കര ബുദ്ധിമുട്ട് അല്ലെ? പാവം ധന്യയുടെ കിച്ചൻ ആണ്. അവൾക്ക് ഭയങ്കര വൃത്തിയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ ആണ്. തിന്നിട്ട് നീ പാത്രം പോലും കഴുകി ഇല്ലല്ലോ. മാറ് അങ്ങോട്ട് ഞാൻ കഴുകി വയ്ക്കട്ടെ...

അമ്മു കിച്ചൻ സ്ളാബ് വൃത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.

അനു: നിങ്ങൾ രണ്ടും തമ്മിൽ എന്തോ തരികിട ഉണ്ടല്ലോ...

അമ്മു: ഹാ... ഉണ്ട് എന്തെ... ധന്യ ഇങ്ങു വരട്ടെ...

അനു അവിടെ തന്നെ കൈയും കെട്ടി നിന്നു.

അതെ സമയം ധന്യ യുടെ പ്രതീക്ഷ തെറ്റാതെ മനു അവളുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു അവരുടെ കിച്ചൻ ലേക്ക്.

ധന്യ: മൂന്നു പാക്കറ്റ് ഉണ്ടല്ലോ പാൽ.

മനു: നാല് പാക്കറ്റ് ഞാൻ വാങ്ങിയത് ആണ് വൈകുന്നേരം

ധന്യ: എനിക്ക് ഒരു പാക്കറ്റ് മതി രാവിലത്തേക്ക്.

മനു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു...

"ഒന്ന് മതിയോ?"

ധന്യ: ഹാ ഒന്ന് മതി...

മനു ധന്യയെ തൻ്റെ ഇടതു കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ചു അവൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത്...

ധന്യ: ഹ്മ്മ്... ഭയങ്കര വിമ്മിഷ്ടം ആയിരുന്നല്ലോ നിനക്ക്, അവിടെ ഇരുന്നു ഞെളിപിരി കൊള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ...

മനു: പിന്നെ ധന്യ ഇങ്ങനെ നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങനെ ആവില്ലേ?

ധന്യ: ഉവ്വാ.... മാറ്... അമ്മു എങ്ങാനും വന്നാൽ കള്ളം പൊളിയും, ഞാൻ നാണം കെടും.

മനു: അയ്യോ... അമ്മു നു വരാൻ