ശിശിര പുഷ്പ്പം 19 [ smitha ] [അവസാന ഭാഗം]

സ്മിത ❤️?, സൂര്യനെ പ്രണയിച്ചവൾ എന്ന കഥയാണ് എന്നെ സ്മിതയുടെ വല്യ ഒരു ആരാധകൻ ആക്കിയത് തുടർന്ന് അതുപോലെ തന്നെ സാഹിത്യം ഇരമ്പിക്കുന്ന ഒരു കഥ വേറെ ഉണ്ടാവും എന്ന സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു, തുടർന്ന് FAGATH ആണ് ഈ കഥ 4 മാസം മുൻപ് suggest ചെയ്തത്. കഥ മുഴുവനും രാവും പകലും ഇരുന്നു 3 ദിവസം കൊണ്ട് ആസ്വദിച്ചു വായിച്ചു. ഈ സാഹിത്യപരമായ ആശയവും ചിന്തയും ഒക്കെ ചിന്താമണ്ഡലത്തിൽ കൊണ്ട് വരുവാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു?????? സമ്മതിച്ചു ♥️. എനിക്ക് കൂടുതൽ വാക്കുകൾ പറയാൻ അറിയില്ല ഈ കാവ്യത്തോട്... ഇത്രയും ഭംഗി ഉള്ള ഒരു എഴുത്തു കൂടെ സമ്മാനിച്ചതിൽ നന്ദി പറയുന്നു. ദൈവം അറിഞ്ഞു തരുന്ന ഒന്നാണല്ലോ സാഹിത്യ സൃഷ്ടി അത് സ്മിതക്ക് അറിഞ്ഞു തന്നെ ദൈവം തന്നിട്ടുണ്ട്. ഈ കഥ എനിക്ക് suggest ചെയ്തതിൽ FAGATH ഇന് നന്ദി ♥️?, ഇനിയുള്ള ഇത് പോലെ ഭംഗിയുള്ള സാഹിത്യ സൃഷ്ടി ഉള്ള കഥകൾ ആ പൊൻതൂലികക്ക് ദിനവും ശക്തി ആർജിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കട്ടെ. ♥️?♥️?

One of the best I have readed in my whole life.....

സ്മിതമാഡം,... നിങ്ങൾ ഒരു പ്രതിഭാസം ആണ്. എന്താണ് പറയേണ്ടത് എന്ന് വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ല❤❤❤ ?????

Pranayam sakthiprapichu vannenkolum edakk thanuthupoyi.alpamkoodi kozhupikamaayirunnu.edakku njettichu..pinned alpam thazhnnu.mattonnu ethinekkal mechamakkanam. All the best

സൂപ്പര്‍ ആയി എന്ഡ് ചെയ്തു.

സ്മിതേച്ചി... ഞാൻ ഇതുവരെ ശിശിര പുഷ്പം വായിച്ചില്ല... pdf കിട്ടാനായി ആയി കാത്തിരിയ്ക്കുന്നു. കൂടാതെ കോബ്രാ ഹിൽസും. ഇഷ്ട്ടത്തോടെ... Thoolika

പ്രിയപ്പെട്ട തമ്പുരാട്ടി, തുടങ്ങിയാൽ ഒരിക്കൽ അവസാനിപ്പിക്കണം എന്നറിയാം എങ്കിലും കഥയോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടാവാം അവസാന ഭാഗങ്ങൾ കുറച്ചു വേഗം കടന്നു പോയത് പോലെ... മുമ്പ് കോബ്രാഹിൽസിലും അവസാന ഭാഗങ്ങൾക്കു വേഗത കൂടിയെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു ഒരു പക്ഷേ തീരരുതേ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു വായിക്കുന്നതു കൊണ്ടുമാവാം... കഥയിൽ ഉടനീളം സുഗന്ധം പരത്തി പരിലസിക്കുന്ന പ്രേമം ആണ് ഈ കഥയിലെ ജീവൻ എങ്കിലും ക്രൈമും പ്രതികാരവും ഒക്കെ മേമ്പൊടി ചാലിച്ചു ഇങ്ങനെ ഒരു കഥ ചമയ്ക്കാൻ കഴിവുള്ളവരുടെ തമ്പുരാട്ടീ തന്നെയാണ് സ്മിതയെന്നു ഈ കഥയും അടിവരയിട്ടു പറയുന്നു എല്ലാവരെയും പോലെ പൂക്കൾ എനിക്ക് ഒരുപാടിഷ്ടം ആണെങ്കിലും ഞാൻ അത് പറിച്ചെടുത്തു സൂക്ഷിക്കാറില്ല വാടി നിറം മങ്ങി സുഗന്ധം നഷ്ടപ്പെടും എന്നത് തന്നെ കാരണം പക്ഷേ ഇവിടെയിതാ ഒരിക്കലും നിറം മങ്ങാത്ത സുഗന്ധം ചോർന്നു പോകാത്ത ഒരു അപൂർവ്വ പുഷ്പം തമ്പുരാട്ടി ഞങ്ങൾക്കായി സമ്മാനിച്ചിരിക്കുന്നു... pdf ഫോർമാറ്റിനായി അക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു എന്റെ വായനാ ശേഖരത്തിനെ അലങ്കരിക്കുന്ന സുന്ദര പുഷ്പം മാത്രമായല്ല ഞാൻ ഇതിനായി കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്നെങ്കിലും ഒരു പ്രണയലേഖനം എഴുതേണ്ടി വന്നാൽ റെഫറൻസിനും കൂടിയാണ്... അനുഗ്രഹീതമായ ആ തൂലികയിൽ നിന്നും പിറവിയെടുക്കുന്ന മറ്റൊരു ശിശിര പുഷ്പത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളെ കരുണയോടെ കടാക്ഷിക്കും എന്ന് വിശ്വസിച്ചു കൊണ്ട് പുതിയ കഥക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു ഒരുപാടു സ്നേഹത്തോടെ സ്വന്തം കിച്ചു....

പ്രിയപ്പെട്ട സ്മിത, വായിച്ചത് അവസാനത്തെ നാലു ഭാഗങ്ങൾ മാത്രമാണ്. മുഴുവൻ വായിക്കാതെ കഥയെ ക്കുറിച്ചു ഒരു അഭിപ്രായം പറയുന്നത് ശരിയല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ലൈകുകളിൽ മാത്രം ഒതുക്കിയത്. ഇനി മൊത്തം pdf ആയി വരുന്നതും കാത്തിരിക്കയാണ്. വായിച്ചു തീർത്തതത്രയും ഒന്നിൽ നിന്ന് വായിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഘടകമെന്നതിൽ സംശയലേശമില്ല. എന്റെ മനസ്സിൽ ഇടം നേടിയ ഒരു എഴുത്തുകാരി എന്ന നിലയിൽ ഓരോ പുതിയ കഥയ്ക്കും ഞാൻ അത്യന്തം ആകാംഷയോടെ കാത്തിരിക്കാറുണ്ട്. നസീമ എന്ന സിനിമയ്ക്കു വേണ്ടി ഭാസ്കരൻ മാഷ് എഴുതി നൽകിയ പാട്ട് ട്യൂൺ ചെയ്യാൻ ജോൺസൺ മാഷിന് കൊടുക്കയുണ്ടായി. "എന്നിട്ടും നീ എന്നെ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ" എന്ന് തുടങ്ങുന്ന പാട്ട്. മൂപ്പർ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ട്യൂൺ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല. കാരണം പാട്ടൊരു ചോദ്യം പോലെ ആണ് തോന്നിയത് മാഷ്ക്ക്. അവസാനം മൂപ്പർ ഒരു നിവൃത്തിയും ഇല്ലാതെ ഭാസ്കരൻ മാഷുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. എന്നെക്കൊണ്ടിതു പറ്റുന്നില്ല മാഷെ എന്നും പറഞ്ഞു. അപ്പൊ ഭാസ്കരൻ മാഷ് പറഞ്ഞു നീ ആദ്യം അതിന്റെ ചരണം വായിച്ചു നോക്ക് ന്നിട്ട് ശ്രമിക്കു അപ്പൊ നിന്നെക്കൊണ്ടു പറ്റും എന്ന്. "നിൻ ശ്വേതമകറ്റാനെൻ സുന്ദര സങ്കൽപം ചന്ദന വിശറികൊണ്ട് വീശിയെന്നാലും വിധുരയാമെന്നുടെ നെടുവീർപ്പിന് ചൂടിനാൽ ഞാനടിമുടി പൊള്ളുകയായിരുന്നു." എന്നിട്ടും .............??????? നീ എന്നെ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ??...... അങ്ങനെയാണാ പട്ടു പിറന്നത്. ഇങ്ങനെ ഒരു കഥ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞതെന്തിനാ എന്നാവും? ശിശിരപുഷ്പത്തിനു പുറകിൽ നിന്നുമാണ് ഞാൻ വായനയുടെ ഈണം കൊടുക്കുന്നത്. ചരണം ആണ് ആദ്യം വായിച്ചു തീർത്തത്, ന്നിട്ട് ഒന്നിലേക്ക്. അവിവേകം ആണെങ്കിൽ പൊറുക്കണം. മുൻ‌കൂർ ജാമ്യമാണ് സ്വീകരിക്കണം. ഇപ്പഡു ഒക്കട്ടി ചെപ്താനൂ വിനൂ. നുവ്വു നാ ഗുണ്ടേ തീസി വെല്ലിപ്പോയാടമ്മാ . ദാനിക് പൈന ഏമി ചപ്പഡാം അവസരം ലേതു. നൂവ്വണ്ടേ നാക്കു അന്ത ഇഷ്ടം. ഇൻക മഞ്ചിക രാസ്‌കോ. ചതുവുക്കൊണ്ടേ മേമിക്കടെ ഉണ്നാടൂ. സ്നേഹപൂർവ്വം പൊതുവാൾ

18 partukalum super.... last part pettennu theerthathupole thonni... ininiyum ithupole nalla kadhakal pratheekhikkunnu

അങ്ങനെ.... ആ ശിശിരപുഷ്പം വേലി കെട്ടി വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു... ഇത്രയും നാൾ ഒരുപാട് പേർക്ക് തണൽ നൽകി, മണം നൽകി, സന്തോഷവും സങ്കടവും പറഞ്ഞ് ഒന്നിച്ചിരുന്നു സല്ലപിക്കാൻ "സ്മിതാമ്മ" എന്ന, മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ (കമ്പി സാഹിത്യത്തിലെ അല്ല) മഹത്തായ ഒരു കലാകാരി ഒരുക്കിത്തന്ന ഒരു വലിയ പൂമരം... ഇനിയത് ഒരുപാട് പേരുടെ കമ്പ്യുട്ടറിൽ പി ഡി എഫ് ഫയലായി സേവ് ആകും.... ഇടവേളകളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓടിച്ചു നോക്കി ഓർമ്മപുതുക്കാനുള്ള ഒരു ഓട്ടോഗ്രാഫ് പോലെ... ഈ കഥയെ കുറിച്ച് മുഴുവനായി എഴുതാൻ എനിക്കറിയില്ല.. ഞാൻ ഇവിടെ വരുന്നതിലും എത്രയോ മുൻപേ സ്മിതാമ്മ ഈ കഥ തുടങ്ങിയിരിന്നു.. വന്നതിനു ശേഷം തന്നെ മുഴുവൻ പാർട്ടുകളും വായിച്ചിട്ടുമില്ല.. പി ഡി എഫ് എന്തായാലും എടുത്തുവെക്കും... ഒന്നിച്ച് ഒറ്റ ഇരിപ്പിനു വായിയ്ക്കാനല്ല... ഞാനൊരിക്കൽ ഇവിടെ നിന്ന് പോവേണ്ടി വരും.. അത് തീർച്ചയാണ്.. അങ്ങനെ വീണ്ടും പഴയ ലൈഫിലേക്ക് തിരിച്ചു പോവുമ്പോ ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് സ്മിതാമ്മയെ വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ... കാരണം ഇവിടെ മറ്റെല്ലാരുമായുള്ള എന്റെ ബന്ധം കണക്റ്റ് ആയിരിക്കുന്നത് "സ്മിത" എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കലാകാരിയിലൂടെയാണ്.. സ്‌മിതാമ്മയെ ഓർത്താൽ മറ്റെല്ലാരും കൂടെ എത്തിക്കോളും മനസ്സിലേക്ക്... പക്ഷെ മനസ്സും ശരീരവും അനുവദിക്കുന്നിടത്തോളം ഈ കഥ മുഴുവനും വായിച്ചിരിക്കും.. കഥയുടെ ഈ പാർട്ടിനെ പറ്റി പറഞ്ഞാൽ... ഒരു സിനിമ... കഥയെക്കാളും ഒരു നല്ല സിനിമയുടെ അവസാനം കണ്ട് മനസ്സ് നിറഞ്ഞ് പുറത്തിറക്കിറങ്ങുന്ന പ്രതീതി.. തീർച്ചയായും വേറെ ഒരു ഉപമ ഇതിനനുയോജ്യമായി തോന്നുന്നില്ല.. കണ്മുന്നിൽ കണ്ട സംഘട്ടനങ്ങളും തീ പിടിക്കുന്ന ഡയലോഗുകളുമായി.. ഒരു ശുഭ പര്യവസായിയായ സിനിമ... നല്ലൊരു നോവലിനെ അതിന്റെ എല്ലാ പൂർണതയോടും പോസിറ്റിവിറ്റിയോടും കൂടി പ്രേക്ഷകമനസ്സിലേക്ക് ഇൻജെക്റ്റ് ചെയ്യാനുള്ള കഴിവിന്റെ എക്സ്ട്രീമിറ്റി... അത് കോബ്ര ഹിൽസിലും എല്ലാരും കണ്ടതാണ്... ഇതൊക്കെ കാണുമ്പഴാ ആ ഋഷിവര്യനെ പിടിച്ച് നല്ല ഇടി ഇടിക്കാൻ തോന്നണത്... (യ്യോ.. കേക്കണ്ട.. എന്റെ കാര്യത്തി തീരുമാനമാവും... "കമ്പീ.. കമ്പീ" ന്നൊക്കെ ചുമ്മാ പറയണതാണെന്നും ഈ കഥയൊക്കെ ചെലപ്പോ ആദ്യം കേറി വായിച്ച് മിണ്ടാണ്ടിരിക്കണത് ആ മൂപ്പരൊക്കെ ആവും ന്നും നമ്മക്ക് അറിയില്ലല്ലോ... അറിയാൻ പാടില്ലല്ലോ... മുരടൻ സ്വാമി..) പക്ഷെ ഒരു കാര്യത്തിൽ സ്മിതാമ്മയോട് നല്ല എതിർപ്പുണ്ട്... ഈ കഥയിൽ നിഷിദ്ധ സംഗമം കഥകളിലെ കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടരാൻ പാടില്ലാരുന്നു... പത്താമത്തെ പേജിൽ സ്വന്തം അമ്മച്ചിയോട് ഇമ്മാതിരി തെറി പറയുന്ന മകളെ... ഛെ ഛെ .... പാടില്ലായിരുന്നു സ്മിതാമ്മേ... അത് മോശായിപ്പോയി... സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വന്തം സിമോണ.

പ്രണയനൊമ്പരങ്ങൾ ത്രില്ലറിന്റെ മനോഹാരിതയിൽ ശിശിരത്തിൽ വിരിഞ്ഞ പുഷ്പത്തിലൂടെ ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കാഴ്ച വെച്ച ചേച്ചിക്ക് ഒരായിരം നന്മകൾ നേരുന്നു...... ദിവ്യ... രാഹുൽ ... കോബ്ര ഗ്യാങ്... ഇവരൊക്കെ എന്നെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞപോഴും (മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട് )എനിക്ക് ഒരു ആശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നത് കൂട്ടായി എന്റെ ഷാരോൺ ഉണ്ടല്ലോ എന്നായിരുന്നു .... പക്ഷെ അവളും ഇപ്പോ വിടപറഞ്ഞു....... ??? ഉം .... എല്ലാത്തിനും ഒരു അവസാനം ഉണ്ടല്ലോ ...... അതുകൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ ക്ഷമിക്കുന്നു..... അല്ല... അല്ലാതെ ... ഞാൻ എന്തു ചെയ്യാനാ.... ???? ശിശിരത്തെ കുറിച്ചു എന്താ പറയേണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ....എനിക്ക് അറിയില്ല പറയാൻ..... എന്നാൽ ഒരുപാടു പറയാനുണ്ട് താനും.... ത്രില്ലറിന്റെ തീം ബേസിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചത് ഒരുപാടു ഇഷ്ട്ടായി...... ??????? നല്ലൊരു ക്ലൈമാക്സ്‌ ..... അതു എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു..... പക്ഷെ ..... ഇത്രയും വേഗം അവസാനിപ്പിക്കണമായിരുന്നുവോ???.... പിന്നെ കുറച്ചു സ്പീഡും .... ഡയലോഗ് കുറച്ചു കുറഞ്ഞപോലെയും ഫീൽ ചെയ്തു ക്ലൈമാക്സ്‌ പാർട്ടിൽ എനിക്ക്..... (സ്പീഡ് കൂടിയതിന്റെ കാരണം അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ വെറുതെ വിടുന്നു .....അല്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ കാണായിരുന്നു..... ചേച്ചി ആണെന് ഒന്നും നോക്കില്ല ഞാൻ രണ്ടു പൊട്ടീര് വെച്ചു തരും.... എന്നെ അറിയാലോ ??... "ചുമ്മാ"""ഒന്നു വിരട്ടിയാൽ മതി ഞാൻ നന്നായിക്കൊള്ളാം "" ??) ഈ കഥ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മനസ്സിൽ കയറിയ ഒരു രൂപവും പേരും ആണ് "ഷാരോൺ"...... അവളെ ഒരുപാടു ഇഷ്ടമായിരുന്നു ആദ്യ താളുകളിൽ ...... പക്ഷെ ആ ഇഷ്ടത്തിന് കുറച്ചു കുറവ് അവസാനതാളുകളിൽ വന്നു .... ഇപ്പോ ചേച്ചി ആലോചിക്കുന്നുണ്ടാകും അതു എന്താണെന്നു .... അതു ഞാൻ പറയാം ഇപ്പോഴല്ല ...... ഇപ്പോൾ എന്റെ ഷെല്ലിയെം മിനിയെം കുറിച്ചു പറയാൻ ഉണ്ട്....... ??? ഷെല്ലി ...... കഥയുടെ ശരീരം ഷാരോൺ ആണെങ്കിലും അതിലെ ആത്മാവ് ഷെല്ലിയും മിനിയും ആയിരുന്നു ...... ഉടക്കിൽ തുടങ്ങിയ പ്രണയം .... അതിന്റെ മനോഹാരിത അതൊരു വെറേറ്റി തനെ ആയിരുന്നു..... മറക്കാൻ പറ്റാത്ത നിമിഷങ്ങൾ """പ്രയ്‌സ് ദി ലോർഡിൽ തുടങ്ങി അങ്ങ് എസ്റ്റേറ്റ് ലെ കള്ള് കുടിക്കുന്ന സീൻ വരെ "''' മനസ്സിൽ നിറം പാകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ .... മിനി യുടെ ഡ്രാമ കളി കൊള്ളാമായിരുന്നു പക്ഷെ രണ്ടാമത്തെ ഡ്രാമ ഇഷ്ടപെട്ടില്ല..... """വെയിൻ കട്ട്‌ ചെയ്തത് "" (എഴുതിയത് ചേച്ചി ആയതോണ്ട് മിനി രക്ഷപെട്ടു .... ഞാനെങ്ങാനും ആയിരുന്നു എങ്കിൽ ????) ഷെല്ലിയും മിനിയും നൈസ് ???? അടുത്തതായി മനസ്സിൽ കുടിയേറിയ വേറെ രണ്ടുപേരുണ്ട്.... ആരാണെന്നു അല്ലെ..... പറയാം... റഫീഖ് നിഷ ദമ്പതികൾ....... ???? കുറച്ചു സീനുകളെ ഉണ്ടായിരുന്നൊള്ളു.... പക്ഷെ അതു മതിയായിരുന്നു അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത മനസ്സിൽ നിറയാൻ ... ക്യൂട്ട് couple ????? ഓക്കേ അപ്പോ ഇതു മതി ... ഇനിയും ഞാൻ ഈ കഥയിലെ ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങളെ എടുത്ത് പറയാൻ നിന്നാൽ രാജാവ് പറയുന്ന പോലെ ചിലപ്പോൾ ജയന്തി ജനത ആയി പോകും...??? (ജയന്തി ജനത ആകില്ല എന്നാലും ഒരു മെട്രോ എങ്കിലും ആക്കാൻ നോക്കട്ടെ...?? ) അപ്പോ മൊത്തത്തിൽ കഥ പെരുത്ത് ഇഷ്ട്ടായി ..... ?? അപ്പോ ഇനിയാണ് ചെറിയൊരു നെഗറ്റീവ് ..... ഞാൻ അങ്ങനെ ആരുടെ കഥയിലും നെഗറ്റീവ് പറയാറില്ല പക്ഷെ ചേച്ചിയോട് എനിക്ക് പറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഉള്ളത് കൊണ്ട് പറയുന്നു.... ചേച്ചി നേരത്തെ ചോദിച്ചില്ലേ എന്നോട് ??..... ഷാരോണിനോടുള്ള ഇഷ്ടം അവസാനതാളുകൾ ആയപ്പോൾ എന്തെ കുറഞ്ഞേ എന്ന്...... ആ അതിനുള്ള ഉത്തരം ആണ് ""ഷാരോൺ നന്ദകുമാർ ജോഡി"""..... കഥയുടെ ആദ്യഭാഗത്ത് നന്ദകുമാർ സാർ കടലിന്റെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന സീൻ ഉണ്ട് അപ്പോ ഷാരോൺ അടുത്തേക്ക് നടന്നടുക്കുന്ന്നതും ..... ആ സീൻ കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ കരുതിയതാ നന്ദൻ സാറും ഷാരോണും ജോഡി ആയിരിക്കും എന്ന് .... പക്ഷെ പിന്നിടുള്ള സീനുകളിൽ അവർ രണ്ടുപേരും എന്റെ മുന്നിൽ തകർത്ത് അടിയപ്പോൾ അച്ഛൻ മോൾ ബന്ധം എന്റെ മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തി ... അതു ഊട്ടിയുറപ്പിച്ചു അവർ വീണ്ടും എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു .... എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു ആ ബന്ധം .... അതെന്റെ മനസ്സിൽ ഉറച്ചു പോയി ..... അതുകൊണ്ട് മാത്രം ഷാരോണും നന്ദൻ സാറും പ്രണയിനികളായപ്പോൾ എനിക്ക് ചെറിയൊരു ഇഷ്ടക്കേട് വന്നു ....ആ ഭാഗങ്ങൾ ഞാൻ ഓടിച്ചു വായിച്ചോളു .... പക്ഷെ ആ ഭാഗങ്ങളിലെ കമ്മന്റ് കണ്ടപ്പോൾ ഒരു കാര്യം മനസിലായി ചേച്ചി പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത കൂടുതലായി ചേർത്തിരിക്കുന്നത് അതിൽ ആണെന്നു ... പക്ഷെ എനിക്ക് അതു വായിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... അതു എന്റെ മാത്രം കുഴപ്പം ആണ് .... ചേച്ചി ഇതേ കുറിച്ച് ആലോചിക്കേണ്ട .... ചേച്ചിയോട് പറയണം എന്ന് കരുതിയത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...... അത്രേം ഒള്ളൂട്ടോ..... നെഗറ്റീവ് ഫീൽ ഒന്നും വേണ്ടാട്ടോ മനസ്സിൽ ..... അപ്പോ അത്രേയൊക്കെ ഒള്ളു ഈ കുഞ്ഞനുജന്‌ പറയാൻ.... ഇനി എന്നാ ഇതുപോലുള്ള കഥയും ആയി വരിക....കാത്തിരിക്കും .... അപ്പോ ഇവിടേയ്ക്ക് വരാനുള്ള ഒരു വാതിൽ അടഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് .... യാത്രയില്ല......... എവിടെങ്കിലും വെച്ചു കാണുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ നിർത്തുന്നു...... സസ്നേഹം അഖിൽ

Dear smitha എന്റെ അഭിപ്രായം ഞാൻ പറയുവാണേ എന്നോട് മുഷിച്ചിൽ തോന്നരുത്. ഷാരോണിന്റെയും നന്ദന്റെയും പ്രണയം ഷെല്ലിയും ഷാരോണും തമ്മിലുള്ള കറകളഞ്ഞ സൗഹൃദം മിനിയും ഷെല്ലിയും തമ്മിലുള്ള പ്രണയം റഫീഖ് നിഷ ദമ്പതികളുടെ ജീവിതം അങ്ങിനെ ഈകഥയിൽ വന്ന കൊച്ചു കൊച്ചു കാര്യങ്ങൾ വരെ വളരെ കാവ്യാത്മകമായി ഒട്ടും വലിച്ചുനീട്ടലില്ലാതെ ഭംഗിയായി അവതരിപ്പിച്ച താങ്കൾ അവസാന ഭാഗം ഇത്ര തിരക്കുപിടിച്ചു അവസാനിപ്പിച്ചത്. അത് എന്താണെന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് മനസിലാകുന്നില്ല. ഷെല്ലിയെ ഒരു കൊലപാതകിയായി കാണാൻ ഞനും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല പക്ഷെ മിനിയോട് സന്ദർഭോചിതമായി നല്ല ഡയലോഗ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. എന്തോ ഒരു അപൂര്ണത ഫീൽ ചെയ്‌തു. ചിലപ്പോ താങ്കളിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചത് കിട്ടാതെ വന്നപ്പോളുണ്ടായ മനസിന്റെ തോന്നലാകാം. പിന്നെയും പറയുന്നു ഇത് പോസിറ്റീവ് ആയി എടുത്താൽ മതി. താങ്കൾക്ക് എല്ലാവിധ നന്മകളും നേരുന്നു.

ഹോ അങ്ങനെ ഇതും അവസാനിച്ചു, കുറെനാളത്തെ കാത്തിരിപ്പിനു വിരാമം, ഇനി ഒരു ശിശിരപുഷ്പം ഇല്ലല്ലോ എന്നാലോചിക്കുമ്പോൾ ഒരു വിഷമം Thank u smithechi for giving such a wonderful story

സിനിമയുടെ ക്ലൈമാക്സ്‌ പോലെ.... മനോഹരം.. ??? ആശംസകൾ പ്രീയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരിക്ക്

Entha peru

സ്മിത ശിശിരപുഷ്പം വളരെ നന്നായി അവസാനിപ്പിച്ചു. നല്ലൊരു വായനാനുഭവം തന്നതിന് നന്ദി.

കഥ ഹാപ്പി എൻഡിങ്ങ് ആയതിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷം.ഇതിന്റെ pdf കൂടി കിട്ടിയാൽ പെരുത്ത് സന്തോഷം.

chithrayennu varunnatha enikishtam

രാജാ ശരിയാണ് ആദ്യത്തെ ഡ്രാമ മിനി ചമയങ്ങലോടെയാണ് ചെയ്തതെങ്കില്‍ അവസാനത്തെ.... അല്ല അവസാനത്തിനും ചമയങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തം ചോരകൊണ്ടുള്ള ചമയം. പറഞ്ഞ നല്ല വാക്കുകള്‍ക്ക് നന്ദി. അടുത്തത്. വരും. നന്ദി... സ്മിത.

രാമേട്ടാ... ഉള്ളുലയ്ക്കുന്ന വാക്ക്കള്‍ക്ക് നന്ദി. വീണ്ടും വരാം, ഉറപ്പ്...