ശ്യാമയും സുധിയും 10 [ഏകൻ]

അപ്പച്ചി എനിക്ക് വാക്കും തന്നു. " സുചിത്ര പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ് ശ്യാമയുടെ അമ്മ ശ്യാമയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. എന്നിട്ട് അവർ ചോദിച്ചു.

"ഇത് എന്റെ മോൾക്ക് എന്ത് പറ്റി.. "

"അപ്പച്ചി പേടിക്കേണ്ട. അത് ചെറിയൊരു തലകറക്കം ആണ്. അത് ഇപ്പോൾ ശരിയാകും. " സുചിത്ര പറഞ്ഞു.

സുധി ശ്യാമ കിടന്ന കട്ടിലിന്റെ അടുത്ത് പോയി . ആ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് ശ്യാമയുടെ കൈ എടുത്ത് തന്റെ ഉള്ളം കൈയിൽ വെച്ചു

ആ കൈയിൽ പതിയെ തഴുകി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

"എന്ത് പറ്റി ഇങ്ങനെ വീണുപോകാൻ..? തളർന്നു പോയോ..? ഇനി വീണാൽ ശ്യാമയെ താങ്ങാൻ ഞാൻ മാത്രം അല്ല ഇവർ എല്ലാവരും ഉണ്ടാകും. "

അത് കേട്ട് ശ്യാമ സുധിയുടെ മുഖത്തു നാണത്തോടെ നോക്കിയിട്ട് ചിരിച്ചു.

" ഇതൊക്കെ ആരാണെന്ന് മനസ്സിലായോ..? ഞാൻ ആരാണെന്ന് മനസ്സിലായോ..?" സുധി ശ്യാമയോട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

"മ് . മനസ്സിലായി. " തളർന്ന ശബ്ദത്തോടെ ശ്യാമ പറഞ്ഞു.

" എന്നാൽ പറ ഞാൻ ആരാ.." സുധി ചോദിച്ചു

"എന്റെ അപ്പു ഏട്ടൻ.. " ശ്യാമ പറഞ്ഞു.

"അങ്ങനെ അല്ല ശരിക്കും ഞാൻ ആരാ ശ്യാമയുടെ അത് പറ."

ശ്യാമ നാണത്തിൽ കണ്ണ് പൂട്ടിയിട്ട് ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

"എന്നെ കെട്ടാൻ പോകുന്ന എന്റെ അപ്പു ഏട്ടൻ.. "

അത് കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. ശ്യാമയുടെ അമ്മയ്ക്ക് അത് കേട്ട് കൂടുതൽ സന്തോഷം തോന്നി. അങ്ങനെ തന്റെ മകൾ ഒരു കല്യാണത്തിന് സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.

"ഡാ ഡാ. നീ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു മോളേയും കൂട്ടി ഒന്ന് പുറത്തൊക്കെ പോയി ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് വാ. ഇനി നിങ്ങളുടെ ആവശ്യം ഇവിടെ ഇല്ല. ഇവിടുത്തെ കാര്യം ഒക്കെ ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കൊള്ളാം."

സുന്ദരൻ സാർ പറഞ്ഞു.

"അപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കും പോകാലോ.. ഞങ്ങളുടെ ആവശ്യവും ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ..? " അത് കേട്ട് മോഹൻ ചോദിച്ചു.

"ഡാ കണ്ണാ. അതിന് അമ്മു ഇവിടുത്തെ ഡോക്ടർ അല്ലേ..? അവളെ ഇവിടെ ആവശ്യം ഇല്ലാതിരിക്കുമോ..? "പ്രഭാവതി ചോദിച്ചു.

"ഇതെന്തു ഏർപ്പാട്. ആകെ രണ്ട് മാസത്തെ ലീവിന് വന്നതാ. അതിൽ ഒരു മാസത്തിനു മുകളിൽ ഓട്ടോ ഓടിച്ചു സമയം കളഞ്ഞു. എന്റെ പെണ്ണിന്റെ അടുത്ത് ഇത്തിരി നേരം ഒന്ന് ഇരിക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ല. " മോഹൻ പരിഭവം പറഞ്ഞു.

അത് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന ശ്യാമയുടെ കൈ പിടിച്ചു മോഹനെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊണ്ട് സുധി ചോദിച്ചു..

"ശ്യാമയ്ക്ക് ഇവനെ മനസ്സിലായോ..?

അപ്പോൾ മോഹനേയും സൂചിത്രയേയും തന്റെ ഇരു വശവും ചേർത്ത് നിർത്തിയിട്ട് സുന്ദരൻ സാർ പറഞ്ഞു.

"നേരത്തെ അപ്പുവിന്റെ ഇടം കൈ ആയിട്ട് ഒരാൾ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. അത് ഇവൻ ആണ്. എന്റെ